info@ simonschrijft.nl

06-28328939

Voordat je dit verhaal gaat lezen, is het belangrijk elke mening die je tot nu hebt over Sinterklaas en Zwarte Piet te negeren. Dit verhaal kost een minuutje of tien van je leven, daarna mag je verder gaan met oeverloze discussies over het afschaffen óf het behouden van dat waar je als kind nog zo in geloofde. Dit verhaal gaat niet over goed of fout, gaat niet over misstanden in Nederland, niet over Blokkeerfriezen, niet over wat we dan ook maar opwerpen als argument om in onze standpunten te geloven.

Add a comment
Lees meer: Sinterklaas en Zwarte Piet zijn culturele draaikonten

Laat ik het maar toegeven: ik ben een racist. Dat wat ik nooit wilde zijn en waar ik altijd vol afschuw mijn ach en wee over laat, dat ben ik toch echt zelf. Onlangs liep ik het wekelijkse rondje door de supermarkt te doen en aangezien iedereen wel eens boodschappen doet, kom je ook mensen tegen die een andere huidskleur hebben, of zich anders kleden. Zulke mensen hebben direct mijn aandacht en niet zozeer dat ik wil zien of ze zich bezondigen aan winkeldiefstal, maar meer hoe de omgeving reageert op mensen ‘die er anders uitzien dan wij’. 

Add a comment
Lees meer: Ik ben het zelf

Begin juni, zondagmiddag, zomaar ergens een verjaardag. De 'grote mensen' zitten buiten al dan niet alcoholische versnaperingen te nuttigen, een aantal kinderen speelt in de tuin. Onder hen ook een vijfjarig jongetje en een achtjarig meisje. Ze hebben elkaar nog niet eerder gezien, laat staan gesproken en vooralsnog blijft deze situatie onveranderd. Ze gaan op in de grote groep kinderen en vervullen daarin hun eigen rol. 

 

Add a comment
Lees meer: Het meisje in de bloemetjesjurk

Een tijdje geleden sprak ik met iemand over een blog die ik schreef naar aanleiding van stakingen in het basisonderwijs. De strekking van mijn betoog was dat het voor het imago van het lerarenwezen niet zo gunstig uitpakte om steeds te gaan staken. Wij Nederlanders hebben overal begrip voor, maar vaker dan één keer staken, dan is het begrip snel verdwenen. Dan denken we alleen nog maar aan de extra uren kinderopvang en wie dat gaat betalen. Zo zijn wij, zo voelen wij dat.  

 

Add a comment
Lees meer: Op gevoel